در عهد یونان باستان و آن دوران افسانه ای، تعریف ویژه ای از عدالت ارائه می شد.

عدالت یعنی اینکه هر چیزی در سر جای خود قرار داشته باشد.

دولت بعد از این همه تلاش و ملامت و مرمت و سرسختی و غیره و ذالک تصمیم گرفت طرح آزادسازی یارانه ها را به انجام برساند.

این همه جماعت و ملت زور می زنن که این یارانه آزاد نشه و همچنان در حصر بمونه و دولت اینقده داره زور می زنه که یارانه آزاد بشه. به عبارتی، از ما انکار و از دولت اصرار

اکنون آن سمت و سوت دیگر.

این همه جماعت و ملت زور می زنن که این رایانه ها آزاد بشن و حداقل یه اینترنت نیمه آزاد داشته باشیم و دولت به روشهایی چون: بریدگی کابل فیبر نوری در زیر اقیانوس منجمد مریخ، ترافیک بالای سایت ریاست جمهوری برای دریافت راهکار نظم نوین جهانی، مشکلات جوی ناشی از آتشفشان ایسلند و غیره و غیره همچنان بر محدود کردن اینترنت مادرمرده، اصرار و اصرارا و اصرار دارد. 

ای کاش سرانجام سر یه قضیه ای به توافق برسیم.

یا یارانه رو آزاد نکنن

یا رایانه رو آزاد بکنن.

+ هیچی/ هیچکی، سرجای خودش نیست.